“Hee!…”
……
“Joehoe!”
……
“Casper!”
“Oh. Hoi.”
“Goh, dat ik jou hier nou toch zomaar weer tref! Ik dacht, die jongen leeft niet meer…”
“Nee, een beetje druk, hè, dat is alles.”
“Een beetje druk? Je bent bijna een jaar lang weggeweest!”
“Nou, een klein jaartje maar, hoor.”
“En nooit effe iets laten horen!”
“Ja, het was even aanpoten.”
“Hoezo aanpoten?”
“Nou…”
“Nou wat dan?”
“Persoonlijke ellende. Van die dingen waar je liever niet over schrijft.”
“Wat voor dingen?”
“Je weet wel.”
“Nee.”
“Uit elkaar en zo.”
“Uit elkaar? Jij en die Amerikaan van je?”
“Ja.”
“Sinds wanneer?”
“Sinds een klein jaartje.”
“Gossie.”
“Ja.”
“Ben je nou weer terug in Nederland dan?”
“Nee.”
“Je bent nog steeds in New York?”
“Ja.”
“Hoelang waren jullie samen, dan?”
“Best lang.”
“Elf jaar of zo?”
“Ik heb het er liever niet over.”
“Wie heeft het uitgemaakt?
“Ik wil het er liever niet –”
“Okee, okee. Maar ga je nu wel weer eens wat schrijven?”
“Yep.”
“Echt?”
“Tuurlijk.”
“Zeker weten?”
“Absoluut.”
“Okee. Nou, daar houd ik je dan aan. Gaat het nu wel weer goed dan?”
“Heel goed.”
“Echt?”
“Echt.”
“Okee. Nou… Tot snel dan.”
“Ja, tot gauw.”
“Oh… Casper?…”
……..
“Casper!”
“Ja?”
“D’r zit iets groens tussen je tanden.”
NY Restaurants Guide