Als ze haar nek uitsteekt lukt het net om over de stenen balustrade heen te kijken. Ze knijpt haar ogen dicht tegen het licht van de laagstaande zon. Haar wimpers zijn met flink veel mascara aangezet. Ze wijst naar de overkant van de Hudson. “Is dat Hoboken, honey?” vraagt ze een tikkeltje hautain. Haar vriendin schuift haar Gucci zonnebril wat hoger op haar neus. De enorme brillenglazen bedekken haar halve gezicht. Haar felrood gestifte onderlip pruilt naar voren. “Dunno.”

De ober legt twee menu’s op tafel. “You ladies are having a bite?”
“Just drinks,” antwoordt de dame met de zonnebril verveeld. Ze bestellen twee cola light’s. De een controleert haar mascara in een klein spiegeltje en rommelt dan wat in haar goudglimmende handtas. Het is het soort tas dat celebrities als J-Lo of Paris Hilton met zich meedragen op de cover van People Magazine. Ze haalt er een roze Motorola Razr uit tevoorschijn. Dan een handvol make-up spullen en een enorme haarborstel. Ze keert haar hele tas ondersteboven en zoekt stuurs tussen de berg spullen.

De ober komt al aanzetten met de glaasjes cola light. “Six dollars, ladies.” Verbaasd kijkt de dame met de lange wimpers hem aan. “Don’t you need to see some ID?”
De ober begint aarzelend te lachen. “Pardon?”
“Ja, wat nou pardon!” snauwt de ander hem toe. “Aren’t you supposed to card us right now?”
Ongelovig staart hij tegen haar zwarte brillenglazen aan. “Het is maar cola, dames,” zegt hij dan kalm. “Zes dollar, alsjeblieft.”

Even staren de dames hem zwijgend aan. Dan gaan hun handen in hun zakken. Verfrommelde singles en handjes vol kleingeld komen tevoorschijn. Samen komen ze aan zes zevenenveertig. De ober schuift het bergje geld van tafel en stopt het in zijn heupportefeuille. “Take care, ladies,” zegt hij en vertrekt.

Zwijgend staren de meiden voor zich uit. Die met de zonnebril blaast een grote kauwgombel die ze laat knallen en behendig weer binnenhaalt. De ander pakt haar tas weer in. “That guy has this attitude, like… he thinks he’s totally… like… Jesus!”

Ze pakken tegelijkertijd hun glazen cola van tafel en drinken die in een teug leeg. Die met de zonnebril laat een luide boer. “Let’s go,” zegt ze kordaat. Ze staat op, haar stoel kwaaiig van zich afduwend. De ander doet precies hetzelfde. Ze slaat haar gouden tas over haar schouder. Die hangt tot net boven haar knie. Zwijgend benen ze door River Side Park weg. Het meisje met de zonnebril wankelt op de hoge hakken van haar veel te ruime schoenen. De ander slentert wijdbeens op haar versleten teenslippers achter haar aan. Ze zijn een jaar of dertien.