De caissière van Macy’s Cellar, de culinaire kelderafdeling van het grootste warenhuis van de wereld, schudt beslist haar hoofd. “If it’s not there, we don’t have it, sir.”

“En er is geen computer waarin u even kan checken of er misschien nog een exemplaar-”

Met grote stelligheid schudt ze nog eens haar hoofd.

“En ook niet een magazijn waar-”

Haar hoofd draait nu in sneltreinvaart 180 graden heen en weer.

Ik zucht. “Okay, ik check het zelf nog even.”

Macy’s is een afgrijselijke winkel. Zo’n warenhuis waar alles te koop is, maar waar niets bijzonders is te vinden. Waar welgeteld één springvorm in de rekken ligt, in een zee van teflon muffinbakvormen, ijsscheppen en cutey patootie koekjessnijders. Eén springvorm, waarvan de bodem en de ring niet passen.

Dan ontdek ik toch nog een andere verkoopster. Snel been ik op haar af en leg haar uit dat deze laatste springvorm niet goed past. “Klopt,” zegt ze, “het zijn twee verschillende springvormen, van twee verschillende merken.”

“Kunt u mij aan een complete set helpen?”

“Tuurlijk!” Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn.

“Van allebei de soorten eentje, zodat ik kan kiezen?”

“Nee, alleen van dat merk heb ik er een.”

“O. Die andere is op?”

“Dat weet ik niet. Maar dat merk verkoop ik niet. Ik werk alleen voor dit merk. Een ogenblikje alstublieft, ik ben zo terug.”

Verbijsterd staar ik haar na. “Ik werk alleen voor dit merk,” zeg ik haar na. Ik drentel wat rond door de kookafdeling. “Ik werk alleen voor dit merk,” stamel ik nog eens. “Ik werk alleen voor dit merk,” roep ik en sla zomaar een siliconen spatel van een schap. Dan komt ze alweer aangelopen, een complete springvorm in haar hand. “Alstublieft, anders nog iets?”

Ik bekijk de springvorm. Hij is van teflon, wat helemaal niet handig is als je die appeltaart uiteindelijk in punten moet snijden. Op de bodem prijkt het prijsstickertje. $21.99. “U heeft het niet goedkoper?”

Ze trekt haar wenkbrauwen op in een vriendelijk bedoelde ontsteldheid. “No-hooo! It’s a very special item, sir. Very European, you know.”

Right. Met mijn veel te dure springvorm loop ik terug naar de caissière. Die begroet me op haar alleropgewektst. “Great, you found what you were looking for!” jubelt ze. En voor ze me het kassabonnetje overhandigt schrijft ze snel haar naam achterop. “My name is Lakisha. Please get online for feedback on our service. We love to hear from you!”