Ik was vroeger nogal een dromer. Als kleine jongen was het zelfs zo erg dat ik op autisme ben getest. Gelukkig is dat de laatste tien jaar allemaal erg veranderd. Hoewel ik af en toe natuurlijk best nog wel eens dagdroom.

Mijn favoriete New Yorkse dagdroom is nogal plaats- en tijdgebonden: ’s avonds laat (mag zoiets dan nog een dagdroom heten?) op het kruispunt van 7th Avenue en Bleecker Street.

Zo rond middernacht kwam ik er een jaar of acht geleden regelmatig langs. 7th Avenue overstekend staarde ik naar de witte zebrastrepen op het asfalt. Binnen een paar seconde had ik mezelf onder hypnose. “Waar ben ik nou?” mompelde ik tegen mezelf, terwijl ik slenterend verderliep, starend naar mijn voeten. Soms haalde een sirene of een ongeduldige streched limo me dan al uit de droom, maar meestal had ik ruim de tijd om mezelf de vraag nog eens te stellen. “Waar ben ik nou?…” Ik had werkelijk geen idee.

Op het midden van de avenue stond ik stil, draaide me een kwartslag om en keek op. Voor mij strekte zich 7th Avenue uit en ver weg torenden in de donkere nacht twee enorme torens fonkelend uit boven alle andere hoogbouw. “Jezus Christus, ik ben in New York!” riep ik dan. “Wow!” En een enorme roes kwam over mij heen.

Vervolgens liep ik snel door, nog net op tijd voor het licht op groen sprong en het verkeer op 7th Avenue weer verder raasde.

Ik heb die droomtruc ontelbare keren uitgevoerd. Het werkte altijd.

Er is sindsdien het een en ander veranderd. En hoewel ik meer dan ooit tevoren kriskras door de stad heen schiet ben ik nog geen kruispunt tegengekomen waarop ik diezelfde rush bereik. Soms probeer ik het wel. Als ik met de subway vanuit het ondergrondse de Manhattan Bridge optrek en Lower Manhattan voor me opduikt. Maar een echte verrassing is het toch nooit.

Gisterenavond was ik toevallig weer op 7th en Bleecker. Ik staarde naar de witte zebrastrepen terwijl ik met grote passen naar het midden van 7th Avenue stapte. Toen ik opkeek richting het zuiden was er daarboven niks dan een gapende leegte.

“Wow…” hoorde ik mezelf zeggen. En ik droomde niet.